Marc Didden zingt zijn meest persoonlijke lied 

In zijn bundel ‘Veertig teksten’ omschreef Marc Didden het lied ‘Pa’ als ‘mijn meest persoonlijke tekst.’ Een song over zijn leven, hoe hij werd geboren, opgroeide met mijn ouders in Zuid-Limburg en een periode ziek werd. In de tekst had hij  tevens een bijrol weggelegd voor de Egyptisch-Franse zangeres Dalida. Een zangeres die door grammofoonplaten van zijn moeder telkens aanwezig was in zijn jeugd.

Marc verwerkte al deze gegevens eerst in een kort verhaal, maar al snel wist ik dat het een lied moest worden. Hij vertelt: “Ik herinner me nog dat ik een tijdlang een grote kladblok meenam tijdens treinreizen en zat te pielen aan deze tekst. Ik moest de essentie weten te raken en wist dat sommige grote tekstschrijvers ook soms wel weken op een tekst zaten te ploeteren.” Uiteindelijk had Marc de tekst paraat. Hij nam deze concepttekst mee naar mijn zangpedagoge Rinie Houben en die gaf meteen tijdens de les aan er wel muziek bij te willen maken. Marc zegt hierover: “Ik weet niet of ik mijn jas of bladmuziek die middag bij haar was vergeten, maar wat ik wel weet is dat toen ik het ging ophalen later die middag, zij zei: ‘Heb je tijd om even binnen te komen?’ Ik had tijd en hoorde de eerste versie van de muziek en vond het meteen wonderschoon.” 

Marc nam het lied op in een studio, maar was nog niet tevreden met de demo. Niet veel later kwam hij in contact met de in Kerkrade wonende muzikant Theo Breuls. Een kleine, maar grote man in de muziekwereld. Theo zat in de jaren zeventig en tachtig bij het roemruchte label Telstar, maar werkte tevens over de grens samen met o.a. Dana Winner, Hein Simons, Christoff, Erik en Sanne. Tevens had hij in de BRT studio in Hasselt samengewerkt met de Egyptisch-Franse zangeres Dalida. In zijn studio hangt daarvan een mooie foto.

Theo en Marc maakten de afspraak om het lied ‘Pa’ op te nemen. Marc reed op de opnamedag naar Theo. Hij kwam langs het Kerkraadse stadspark en keek onbewust naar links, de plek waar zijn vader overleed. “Ik dacht bij mezelf: shit waarom doe ik dat. Een paar straten verder was de studio. Theo vroeg of ik eerst wat wilde drinken, ik zei: ‘Laten we meteen maar beginnen.’ In één take zong ik onder toeziend oog van de foto van Dalida en met Theo achter de piano, het lied ‘Pa’.”